Kościół parafialny pw. św. Anny

Kościół parafialny pw. św. Anny wzniesiono na przełomie XV/XVI w. Jest budowlą jednonawową, oszalowaną z dwuspadowym dachem gontowym, szerokim okapem nad prezbiterium wspartym na filarach. Ołtarz główny późnorenesansowy, ołtarze boczne z XVII i XVIII w.

Opis

Jednonawowa budowla nakryta charakterystycznym dwuspadowym dachem. Jest jednym z najstarszych obiektów drewnianych w Polsce. Wejście do kościoła prowadzi przez okazałą murowaną bramę, która pełni równocześnie funkcję dzwonnicy. Została ona wzniesiona w latach 20. XX w. Na wyposażenie świątyni składa się m.in. ozdobny renesansowy ołtarz.
Kościół jest zbudowany z drewna modrzewiowego, w 1922 r. ponadto wydłużony o 1/3 i oszalowany. Świątynia jest orientowana, z dwoma wejściami od frontu i z boku oraz jedną wieżyczką z latarnią. Wnętrze wyłożono boazerią, na ścianach znajdują się również polichromie roślinne oraz przedstawiające Serce Jezusowe (w prezbiterium). W środku warto obejrzeć późnorenesansowy ołtarz oraz dwa barokowe ołtarze boczne. Późnorenesansowy ołtarz zawiera późnogotyckie figury z XVI w. św. Anny Samotrzeć oraz śś. Barbary i Katarzyny. Cenne są także barokowy krucyfiks oraz rzeźby zakonników na belce tęczowej.

Data lub czas powstania

XV w.

Przełom XV i XVI w.

Materiał budowlany

Kościół drewniany.

Historia

Stary Ochędzyn to wieś, która w średniowieczu należała do prywatnego właściciela zwanego Wierzbiętą Gryfitą. W XIII w. przekazał on wieś w darze zakonowi cysterek z Ołobłoku (był jednym z najszczodrzejszych darczyńców na rzecz zakonu) i z tego okresu pojawia się pierwsza wzmianka o miejscowości. Po akcie darowizny, Ochędzyn został po raz drugi lokowany na prawie niemieckim przez siostry w 1250 r. i stanowił ich własność aż do 1794 r., kiedy w ramach sekularyzacji Prus klasztor w Ołobłoku został zlikwidowany.
Do tego czasu, na terenie wsi Ochędzyn znajdowała się najpierw kaplica, a od XVI w. kościół. Świątynia należała do parafii w Sokolnikach, z których co trzy tygodnie przyjeżdżał kapłan, aby odprawić w Starym Ochędzynie mszę. W XVI w., wskutek popularności kultu św. Anny, kościół otrzymuje jej wezwanie.

Ciekawostki

W Starym Ochędzynie odnaleziono w 2008 r. ślady starożytnej osady sprzed 1700 lat. Ślady  znaleziono przypadkowo, podczas budowy stoku narciarskiego. Do pracy w wykopaliskach zaangażowano mieszkańców wsi. Teren badań archeologicznych obejmował powierzchnię na niespotykaną w Polsce skalę (około 1200 m kw.). Znaleziono na nim ślady trzech chat, które razem  stanowiły osadę powstałą około IV–V w. n. e. Chaty stały na palach, w środku zaś znajdowało się palenisko i legowisko dla kilkunastoosobowej rodziny. Dom był dość duży, miał od 80 do 120 m kw. powierzchni.  Na terenie wykopalisk odkryto ceramikę z okresy kultury przeworskiej. Przypuszcza się, że ludność osady mogła mieć kontakty z Rzymianami (w pobliżu przechodził Szlak Bursztynowy). Widać wpływy rzymskie w odnalezionych naczyniach, nie ma na to jeszcze jednak konkretnego dowodu.

Forma ochrony prawnej

Wpisy w wojewódzkim rejestrze zabytków:

• Kościół parafialny pw. św. Anny, nr rej.: 323 z 1967-12-30
• Kościół parafialny pw. św. Anny, nr rej.: 8/315-XIV-29 z 1949-04-28

Położenie obiektu

Obiekt znajduje się we wsi Ochędzyn położonej w odległości około 1 km od drogi krajowej nr 8. Jadąc w stronę Wrocławia należy skręcić w lewo (ok. 2 km za Sokolnikami) w jedną z dwóch  dróg prowadzących do Starego Ochędzyna (przy jednej z nich znajduje się drogowskaz).

Dostępność

Kościół na ogół jest zamknięty i można go podziwiać tylko z zewnątrz.