Kościół pw. św. Bartłomieja

Wycieczka - Planer

Punkty
Właściwości
Uczestnicy

Właściciel:

Nazwa:

Data rozpoczęcia:
Data zakończenia:

Aktywności:

Opis:

Cechy:

Dodaj nowego uczestnika

Liczba elementów:

Długość trasy:

Kościół pw. św. Bartłomieja

Kościół pw. św. Bartłomieja ma nietypową architekturę. Część drewniana pochodzi z XVIII w., jednak w XIX w. został przedłużony o murowane przęsło, co czyni go kościołem dwuczęściowym: drewniano-murowanym.

Opis

Kościół parafialny w Topoli Królewskiej to budowla jednonawowa, orientowana. Prezbiterium jest węższe, zamknięte wielobocznie. Od południa do nawy przylega kaplica, od północy zakrystia. Nad nimi znajdują się nietypowe daszki w formie cebulastych kopuł.

Podczas rozbudowy w początkach XIX w. zmieniły się proporcje świątyni. Od zachodu dodane zostało jedno murowane przęsło (o architekturze nawiązującej do klasycyzmu), które w połączeniu ze starszą, drewnianą częścią tworzy wyjątkową całość. Za okazałą fasadą znajduje się bowiem znacznie skromniejsze wnętrze.

Skromniejsze oczywiście wyłącznie pod względem skali. Wększość wyposażenia pochodzi z XVII i XVIII w., są to cenne zabytki barokowe i rokokowe. Warto zwrócić uwagę na ołtarz główny, w którym znajduje się barokowy obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem z początku XVII w. oraz młodszy obraz ze sceną Ukrzyżowania.

Data lub czas powstania

1711 r. (XVIII w.)

Część drewniana kościoła pochodzi z 1711 r., część murowana została dobudowana na stulecie powstania świątyni, czyli w 1811 r.

Materiał budowlany

Kościół drewniany na podmurówce, od zachodu dobudowana część murowana.

Historia

Parafia w Topoli Królewskiej istniała już w XIV w. W okresie od XV w. do 1818 r. miejscowy kościół miał status filialnego wobec świątyni pw. św. Mikołaja w Tumie. Po likwidacji kapituły przy tumskiej kolegiacie nastąpiły zmiany organizacyjne i ponownie kościół w Topoli stał się siedzibą samodzielnej parafii.

Rodzaj zbiorów, ekspozycji

We wnętrzu świątyni znajduje się cenne wyposażenie, m.in. na późnobarokowym łuku tęczowym grupa rzeźb przedstawiająca Ukrzyżowanie, Boga Ojca i Anioły (II poł. XVIII w.), barokowy ołtarz główny z ok. 1700 r., boczne ołtarze rokokowe z obrazami pokazującymi Chrzest w Jordanie, Chrystusa w Więzach, św. Antoniego i św. Barbarę (XVIII w.), gotycka chrzcielnica (XIV w.), dwa rokokowe konfesjonały (XVIII w.) oraz szereg innych przedmiotów, takich jak obrazy, rzeźby, czy ornaty, pochodzące z XVII i XVIII w.