Zespół urbanistyczno-architektoniczny placu Jana Kilińskiego w Zgierzu
Opis
Plac im. Jana Kilińskiego, zwany też jest Nowym Rynkiem. Powstał on w 1821 r. w trakcie realizacji rządowego projektu rozwoju przemysłu włókienniczego. Rozplanowano Nową Osadę Fabryczną ograniczoną dzisiejszymi ulicami księdza Jerzego Popiełuszki, ul. generała Jana Henryka Dąbrowskiego, ul. Mielczarskiego i 3 maja. Pośrodku znajdował się Nowy Rynek w kształcie kwadratu. Dzięki temu powstały dwie dzielnice połączone ze sobą dzisiejszą ul. Długą. W celu rozwoju nowej dzielnicy postanowiono przenieść część jarmarków i targów na nowy plac. W 1849 r. plac zyskał nawierzchnię brukową. Wielkim wydarzeniem dla dzielnicy jak i całego Zgierza było doprowadzenie w 1901 r. linii tramwajowej z pobliskiej Łodzi. W 1919 r. nadano miejscu nazwę Rynku Kilińskiego, w późniejszych latach zmieniono jego funkcję z targowej na rekreacyjną. Utworzono nowe nasadzenia i klomby. Ponieważ usunięto stąd jatki rzeźnicze i piekarskie rynek zmienił nazwę na plac w 1931 r. Na placu istniała niegdyś duża drewniana poczekalnia z piecem i wieżą zegarową, niestety rozebrana została w latach 80. XX w. Obecnie plac podzielony jest na cztery kwartały. Na dwóch wschodnich znajdują się zielone skwery. Na północno-zachodnim znajduje się plac z fontanną, a na południowo-zachodnim pętla tramwajowa z nową poczekalnią, stworzoną na wzór tej z początku XX w.
Na placu znajduje się kilka interesujących budynków w tym trzy drewniane domy tkaczy z XIX w.
Data lub czas powstania
XIX w.
Materiał budowlany
Domy murowane.Forma ochrony prawnej
Wpisy w wojewódzkim rejestrze zabytków:- Zespół urbanistyczno-architektoniczny placu, nr rej.: A/998 z 1967-12-30
Położenie obiektu
Plac Kilińskiego znajduje się w centrum Zgierza, niedaleko przebiega droga krajowa nr 91. Do placu dojeżdża tramwaj linii 16, który łączy Zgierz z centrum Łodzi.
Dostępność
Jest to teren ogólnodostępny.