Dwa dwory na kopcach w Droguszy Starej

Słabo zachowane w terenie 2 stożkowate nasypy ziemne-kopce, na których funkcjonowały w XVI–XVII w. dwory obronne, drewniany i murowany, być może związane z rodzinami Drogowskich i Pstrokońskich.

Opis

Kopiec nr 1, uważany pierwotnie za średniowieczne grodzisko kształtu ściętego stożka, krył relikty drewnianego dworu-wieży z podpiwniczeniem datowanego na 2 połowę XVI w. Drugi kopiec położony ok. 100 m dalej na południowy-wschód związany był z dworem murowanym wzniesionym ok. 1600 r. Badania na kopcach prowadzone były w latach 80. Udało się wtedy odnaleźć ceramikę, kafle piecowe, przedmioty żelazne i zwierzęce kości.

Data lub czas powstania

XVI w.

Oba obiekty funkcjonowały od połowy XVI w. do 1 poł. XVII w.

Historia

Wieś Drogusza była wzmiankowana już w poł. XIV w. W źródłach pisanych brak jest jednak informacji o obu kopcach jako siedzibach obronnych, ale wymienia je Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. II.

Forma ochrony prawnej

Wpisy w wojewódzkim rejestrze zabytków:

• Dwa dwory na kopcach w Droguszy Starej, nr rej.: 754-755

Położenie obiektu

Relikty obu kopców położone około 400 m na południowy-zachód od skraju wsi wśród łąk. Oba kopce znajdują się w odległości około 100 m od siebie.

Dostępność

Dojście pieszo od drogi Bogusza-Orenice na południe lub na północ od drogi Bielawy-Piątek.

Źródła, informacje w Internecie

• „Informator Archeologiczny”. Badania 1983, s. 227;
• Kajzer L., Zamki i dwory obronne w Polsce centralnej, Warszawa 2004, s. 203.

Właściciel, zarządzający

Grunty prywatne.