Trzebniów
Opis
Malowniczo położona wieś Trzebniów jest jedną z najstarszych wsi na Jurze. Do obecnej chwili widać jej najstarszą północną część. Znajdują się tu najstarsze budynki drewniane usytuowane, ze względu na wąskie działki, prostopadle do drogi.
Na końcu wsi znajduje się kapliczka i boisko.
Malowniczość położenia, a także duża ilość ciekawych form skalnych jest największą atrakcją turystyczną Trzebniowa.
Przy północnym krańcu wsi widać ciekawą skałę „Łeb” i skałę z krzyżem.
W obrębie terenu wsi znajdują się też dwa schroniska krasowe (jamy) oraz Jaskinia Brzozowa (na pograniczu z Ludwinowem).
Na zachód widać wzgórza Walasówka (414 m n.p.m.) i Na Bukowiu (432 m n.p.m.) z Jaskinią Trzebniowską i kilkoma grotami.
Na południe zobaczyć można wyrobisko wapienne, las mieszany zwany Czarnym Kamieniem.
Ze wzgórz, na zachód i wschód od wsi, rozciągają się rozległe panoramy na znaczną część malowniczych terenów Jury.
W miejscowości krzyżują się szlaki piesze (czerwony Orlich Gniazd, czarny Gór Gorzkowskich) i szlaki rowerowe.
W Trzebniowie można zatrzymać się w słynących z gościnności gospodarstwach agroturystycznych.
HISTORIA WSI
W źródłach historycznych Trzebniów wymieniony jest jako własność rycerska Wojciecha z Potoku herbu Jelita (w latach 1386 – 1402). Wojciech zastawił wieś Trzebniów za 80 grzywien Żyrze z Mękarzowa.
W 1706 r. wieś przeszła w posiadanie Paulinów z Leśniowa.
W 1778 r. Trzebniów jako dawna królewszczyzna przeszła od Ojców Paulinów do rąk prywatnych Adama Męcińskiego, a następnie Janiszewskich, Bystrzanowskich, Sierakowskich, Dalpaców (spolonizowanych Hiszpanów), Marciszewiczów. Od 1851 r. wieś należy do rodziny Meluskich.
Mieszkańcy utrzymywali się z gospodarstw oraz pracując przy wyrębie drzewa w lasach Raczyńskich. Zajmowano się również hodowlą owiec.