Młyn w Kępowiźnie

Młyn wodny, który według tradycji lokalnej istniał tu od dawna. Obecny drewniany zbudowany w latach 1910–1912 na palach nad wodą i na przegrodzie z kamieni, jednopiętrowy napędzany elektrycznie. Własność prywatna.

Opis

Obiekt piętrowy, posadowiony na drewnianej konstrukcji; oddalony od rzeki o ok. 10 m, pierwotnie tuż przy budynku młyna poprowadzony kanał młyński, dostarczający energii wodnej do obsługi młyna (obecnie kanał odcięty od koryta, suchy).

Budynek kryty dachem dwuspadowym z blachy; od strony drogi (elewacja zachodnia) zadaszone podejście do budynku; od strony rzeki (elewacja wschodnia) zachowane pozostałości dawnego napędu; elewacje południowa i północna nieoszalowane w poziomie parteru, dzięki czemu widoczna jest zrębowa konstrukcja budynku.

Data lub czas powstania

1914 r. (XX w.)

Materiał budowlany

Drewno.

Historia

Budynek wybudowany w 1914 r. przez Tomasza Wcisłę. W 1940 r. na rozkaz Niemców produkcja została wstrzymana. Znajdujący się obok drugi młyn został wówczas rozebrany. Młyn ponownie uruchomiony w 1947 r., w 1950 r. upaństwowiony, po kilku latach przekazany prywatnym właścicielom. W 1965 r. pierwotny napęd wodny został zastąpiony elektrycznym. Obecnie nieczynny.

Ciekawostki

Obecny właściciel młyna planuje odtworzenie wyposażenia młyna, urządzenie w nim ekspozycji dotyczącej dawnej działalności młyńskiej oraz udostępnienie jej dla zwiedzających. Uzupełnieniem ma być ponowne zainstalowanie napędu elektrycznego i możliwość uruchomienia produkcji na życzenie turystów.

Forma ochrony prawnej

Wpisy w wojewódzkim rejestrze zabytków:
  • Młyn w Kępowiźnie, nr rej.: 345 z 1986-10-06

Położenie obiektu

Obiekt znajduje się w centralnej części wsi, na zachodnim brzegu rzeki Warty, doskonale widoczny z głównej drogi przechodzącej przez wieś.

Brak połączeń transportu zorganizowanego w Kępowiźnie. Najbliższy przystanek PKS w Bieńcu Małym ok. 2,5 km od obiektu, oferujący 7 połączeń dziennie do Wielunia oraz 3 do Rudnik.

Dostępność

Obiekt ogrodzony, widoczny zza ogrodzenia, możliwość wejścia na teren po uzgodnieniu z właścicielem (dom naprzeciwko młyna).

Źródła, informacje w Internecie

Ruszkowski A., Młyny wodne województwa sieradzkiego, „Na Sieradzkich Szlakach”, nr 2/1991, s. 9–13.

Właściciel, zarządzający

prywatna